مرکزی صفحہ / براہوئی / بندغ ، بانز، کپوت

بندغ ، بانز، کپوت

نوشتہ: ڈاکٹر تاج رئیسانی
بترپہ نا کی ہلوک آ دے، نارنجی ءُ کوٹغ اسے آنبار جمر تا جل اٹی ڈب مس۔ او تینا گڈیکو ٹک آتے نیم خامہ غا بِج آ تیانبار مر اسکان چَٹ تِس۔ درخت آتا ٹل انا شنک آک تین انگا توش آن آزات مسر۔ تو یخ انگا تہو تا انگل اٹی اختہ مسر۔ ڈغارآ تہو انا جلونٹ اٹی لڈسہ جِھر آک نی پا تینا دم دری و دیر انا رِبڑ تے چنڈنگ کن تینے کش تننگ اٹی تمار۔ چُپی نا جادو ساہت آتے وخت انا زانو لولی تننگ اٹی تما، ہمو وخت مر د ریاب نا کر آ گاٹا ءُ جمر اسے سیل کروک آ ورنا بیبرگ داسکان دیر و دے انا ندارہ ءِ جوانی اٹ پہہ مننگ ہم کتویسس کہ وخت نا گمان ہلمہ کرے۔
منہ دے مست ہندا دریاب نا دیر بیبرگ ءِ خلق اتو اوار ہرفے و بیبرگ ءِ ایس دا پٹ اٹی خسا۔ بیبرگ ہُرے نا ءِ ہڑدے آنبار اینو ہم نیمروچ ناءِ دریاب نا کرک آ تولوک چرت اٹی ئس کہ دیر مرے یا دنیا نا شور و ہلہلا، ہر ساہی آ بندغ ءِ وخت اونا رُم انا پڑوءِ تننگ کن و ہنگ اٹیءِ توار گہہ اس دیر انا بنجاہ ٹی اوار گہہ اس رشکُک نا تارتیان خرسہ یا وخت اس ہورہ نا پلو اٹی پلویڑ با گروک نا چیہانٹ آ سوار ہر بیل و خت انا چرک آ تتون لگسہ توار ءِ بے حساب کور کسر تیا تالان گیرام کسر بندغ تے مزل ءِ پٹنگ نا سگ ءِ ایتک۔
بیبرگ ہُرا دریاب نا نیام اٹی دیر انا منہ چک دیر انا دمب آتے زند انا زیب ہَلسہ دیر آ لڈ نگ اٹی ءَسر۔ بیبرگ ءِ خیال بس کہ اسہ ڈول اس دو برے تہ تو او دا چک آتے پہہ کے کہ دریاب نا کیرغ اٹی اخو آفت اس ڈھکوک ءِ ہندا آفت بیبرگ ءِ پُر انگا خلق آن نن اوئی نن ہرفے دا خورک آ لد آ دُن ایس بٹے کس پائے بیبرگ ہمور بڑ آن ودی مسنے۔ مر مر اسکان پین بندغ نا تک توار الو ۔
ہڑدے شام ا تو بیبرگ سیخا نا جن اٹی شام انا سختی ءِ ہُننگ کن بسکہ دریاب نا کر آ توسکہ اینو ہم بیبرگ دیر انا رئی آ تولوک تینا شہادت نا ہور اٹ لچغ اٹی تینا تغ تیانبار وپے پن ءُ کشخ کشنگ اٹی ئس و کرار کرار آ تالان مرسہ سر مئی آ رنگ اونا است آ ایس کہ نوک انا گڈیکو نن تیٹی بروک آ تو بے تو ایہن ہم تینا مونجائی نا دو آن دزی اٹ بڑز مننگ نا رِکی ءِ۔ ہنداڑان بیبرگ دم دری اٹ دیر انا رئی آن بش مس و دیر آن جوان گپل اس چست بارن آ ڈغار نا کنڈ آ مون کرے۔ ہراڑے کہ بیبرگ درے نن و ملخونن ءِ تدیفیسس۔دا تہارمہ غا نن ءِ۔ بٹ انا زی آ اوجا گو اٹ صاف کننگ نا چرت آن بیبرگ نا نگہہ تینا مون اے پارہ غا بش مس ہراڑے کہ اونا گمان آ اوفتا خلق ئسکہ ولے ہمو تم بیبرگ نا خنک دیرانا چُلک اسیٹی اڑینگار۔ ہرا کہ اسہ سیخا و بت اس ترندی اٹ چغل تننگ آن پد ولدا جپاسس تے۔ دیرا ٹی خنوک آ بت آن اسہ دم بیبرگ نا است اٹی زمان اس مست سیخا تون اوار سوار مروک آ گاٹا غا چرت ولدا موکو نا جالہ غانبار بیبرگ نا مغز ءِ تفنگ اٹی تما۔ خن تیٹی تے لڑد انگا دیرانا شورانک آتا ہشنگ و گٹو کروک آ ساہ تنکی خف تیٹی دیر انا بش مروک آ 3کل او دے یات بننگ اٹی تمار انتئے کہ او دے ہم ہندن دیر انا چُلک آک خسسہ ایسوسر ۔
بیبرگ ہمو پارہ غا جلہو کرے او زرس خڑک بس تو وہوک آ دیر اٹی بروک آ بت زرس پین پاش مس۔ بیبرگ چاہس تے کہ وہوک آ بت کس نیاڑی سے نا۔ و نیاڑی بے سما تسینگوک ئسکہ۔ بیبرگ زرس پین اشتاف اٹ گام خلنگ اٹی تما۔ مگہ دیر انا مکر ہم لوڑ انا ریف آن کم افک۔ ہموتم تہو انا ترند ءُ چرک اس چکا ایراف نا دھک آ تیان دیر ہم زرس پیری کرے و ولدا دیر مون ءِ ہڑسا ایپار نا کر آوہنگ اٹی تما تو تسینگوک آ نیاڑی ءِ ہم تین تون ہرفے بیبرگ بھاز سر خلک مگہ نیاڑی اسکان رسینگ کتو۔و ولدا گاٹا مروک آ تارمہ ٹی بیبرگ کلئی سے اٹ ہنداخس خنا کہ نیاڑی نا کوس دیر اٹی خروک ءُ بوٹو اسیٹی اڑینگا ۔ اسخر او کنڈ آ دیر چنک ئس۔
بیبرگ ہموڑے تولوک نن ءِ صاف کرے و گوربام تون ہلمہ اٹ بش مس کہ اسہ ڈول اسے اٹ تینے نیاڑی اسکان سر کے زر س پین روشنائی مس تو بیبرگ بتر تلواری مس کہ خنا نیاڑی ہم ننکان سماء کرینے او ایپار دیر انا رئی اٹ ژند بند، تمسہ ، لڑزسہ دیرانا گور گور اٹ مُستی ہننگ اٹی ءِ۔ لا چار بیبرگ ہم دار ئی آ نیاڑی نا رند ءِ ہلک و ہڑتوم آک وار وار اسے آ اسے ایلوڑا دُن ہُرا رہ نی پا دیچائے اٹ وخت آن او ہندن مری اٹ گام خلنگ اٹی ءُ۔ بیبرگ است اٹی پارے کہ خدا چائے پین اٹ دن ءُ دریاب ءُ کہ بندغ آتے اسہ ایلوڑتون ملنگ آن توررہ۔ جوان جٹ اس اوفک ہندن بیوسی اٹ اسہ ایلوڑا ہرسہ گام خلکر کہ اسہ جاگہ اس بیبرگ خنا دریاب نا زی آپاٹ انا پول اس تفوک ءِ۔ بیبرگ پول ءِ رسینگ کن ہلمہ کرے تو خنا کہ نیاڑی ہم پول ءِ خننگ تون زرس ساہ کرے۔ مگہ بیبرگ حیران مس کہ نیاڑی اودے تینا کنڈ آ بننگ آ خنا تو ہموڑے سلیس مگہ بیبرگ ءِ است وار تتو کہ دا ہیت آ ہم تولے چرت خلے۔ بیبرگ نا نت تیان پاٹ انا پول دُن لڑزنگ اٹی ئس کس پائے داسہ دوتل مریک۔ مگہ بیبرگ بے پرواہ ہلشسہ ہلشسہ پول آن گدرینگا۔ نیاڑی نا گور آ سر مس تو شک بس تے کہ نیاڑی اوڑان زرس خلنگ اٹی ءِ نیاڑی ستر اکن مون آ تینا خیسنی اس پیڑا۔ او خلیس اٹ گہہ اس بیبرگ آ گہہ اس دیر آ ہننگ اٹی تما ۔۔۔۔۔۔ بیبرگ اودے زرس ہمت تننگ کن پارے۔
کنا پن بیبرگ ءِ ای بزغر اسے نا مار اُٹ۔
کنا باوہ ہم ٹکری نا بزغرءِ ننا درست خلق ءِ دیر ہرفے لوڑا۔ نیاڑی مدان اسے آ پارے۔
بیبرگ ارّفے۔
نا پن انت ءِ۔
رابعہ!
نی تینا خلق ءِ پٹنگ اٹی اُس انت؟ بیبرگ رابعہ غان ارّفے ۔
خلق! ۔۔۔بیبرگ !ای دریاب اٹی ہر کنڈ آ بندغ تا جون تے دُن وہنگ آ خنانٹ کس پائے ہچ اسے نا باریم آ بڈ کوٹغ تا گونیک نا گمان ملنگر۔
رابعہ نا توار نا لڑزہ بیبرگ ءِ چہارمہ کنڈ دیر و درخت آ تیا تالان مرسہ لگا او گام اس مُستی برسہ پارے:
رابعہ!ای تو تینکن ہنداڑے گدان اس سلفینٹ تانکہ کنے تینا خلق انا ڈس ملپ ای ہنداڑے تولوہ ۔۔۔ داڑے ڈغار ہم بومی ءِ۔ دیر ہم گنج ءِ۔ اگہ نا است کشے تو نی ہم ہنداڑے مرک۔ رابعہ جٹ اس چُپ کرے ولدا بیبرگ ءِ سلاہ اس ترسہ پارے ای ہنداڑے مریوہ ۔۔۔۔۔۔مگہ نن تینا ہند ءِ دا پار جوڑ کینہ۔
او پارہ غا مش کو ۔۔۔ و مش تیان بروک آ دیر باز زوراک مریک دُن مف ولدا پِر کے و دیر ننا ہند ءِ ہرفے ۔
جٹ اس تو بیبرگ و رابعہ ہندا ہیت آ ٹہتوس مگہ نیٹ بیبرگ رابعہ نا سلاہءِ ہلک مگہ ژلی آ ڈغار ءِ لچغ کن ختنگ وخت آ بیبرگ نا دوک ٹپی مسر او بچیرٹ پارے۔
خدا چائے ہراوخت اسکان نرینہ نیاڑی نا ہیت ءِ ہلنگ نا ٹپ آتے جلسہ کیک۔
مگہ او وخت رابعہ بیبرگ آن مر جھر مچ کننگ اٹی ئسکہ قضا پیشم اسکان اوفک کلئی اسیٹ تین کن چنکو اڈ اس سلیفر ہندا جھر آتا کھڈی نا تہٹی بیبرگ منہ خل تخا و گڑد ءُ کھڈاس جوڑ کرے۔ خل تا زی آ درخت آتا پن و پالن آ کاشم تا بڈ اس بوپ آنبار تالان کرے گڑا رابعہ ءِ پارے ۔
دانا جاگہہ ءِ داڑے خاچ آرام کہہ بیبرگ کھڈی آن پیش تما ہرا وخت رابعہ پن آتا خلکن آ کھڈاٹی پترینگا آوانسا اِستان آ بٹے تینے تے اودے دن لگا کہ او اسۃ تنیا ءُ کپوت اسے کہ تینا کتام آٹی سکنگ اٹی ءِ تنیائی نا مونجائی تغ آن بٹے تے۔ رابعہ جوان زمان اس دا پالوکرے اے پالو کرے کہ تغ برے تے مگہ تغ ءِ خنتو دڑدی مس تو است اٹی تے بس کہ او کھڈی نا مون آ تولوک بیبرگ نا کسر ءِ ہرسہ کے۔ رابعہ سٹا کتامپ آن پیش تما کھڈی آن پیشن بس خناکہ بیبرگ تو مست آن ڈغار آ تینا سروشک آ جھوکہ آزمان نا تالانی ٹی خدا چائے انت اس پٹنگ اٹی ڈب ئسکہ رابعہ خڑک آتے تولسہ پارے۔
بیبرگ! آزمان اٹی انت اس ہُرسہ؟ بیبرگ خن تا کوک اٹ رابعہ غا ہرسہ آڑسندہ اس کشا پارے۔
دا استار تے ہر ۔۔۔ ہر اسٹ تا تینا تینا ہند آ لڑونج بیگانہ بے سیال آتیانبار تینا تینا روشنائی نا پیالہ تیٹی لڑ نگ اٹی ءُ۔ اگہ منہ استار اسہ ایلو ٹی اوار سوار مریر اسہ بھلو توبے اس جوڑ کیر تو نوا ڈغار ءِ تہارمہ و روشنائی نا بشخ و ونڈ زرس جوان مرے کاہے۔
رابعہ ٹاکو اس خلک توار اٹی تے ورنائی نا چوکی ٹھکا کننگ اٹی ئس او پارے نی اینو اسکان ہنداڑان تنیا اُس ؟
بیبرگ چار زانو تولسہ پارے
رابعہ! نی ہم منہ دے اٹی پہہ مریسہ کاسہ کہ تنیائی لنگڑ آ روح اٹی بین انا 3ءِ۔۔۔ استارتا اوار مننگ آ داڑان چرت خلیوہ کہ کنے سماءِ اگہ اسہ لنگڑ آ روح ایلو بینگن آ روح ءِ تینا بینگنی ءِ ایتے تو ہڑتوم آک سیر کیرہ۔
رابعہ ءِ زر س شرم بس مگہ بیبرگ نا ہیت آ ن اوناا ست ہم پہہ مس کہ او ہڑدوسر نا روح ہم لنگڑ ءُ ۔۔۔ و ولدا بیبرگ و رابعہ تینا تینا بیگنی کن مہر و محبت اٹی ہشر کریر۔ عشق اوفتا روح تے خوشی تیان سیر تس مگہ عشق آن مون انا مزل ہم تو لنگڑی سے است انا لنگڑی است خواہک کہ اسہ جان ءِ ایلو جان انا توش دیر آنبار خلے کاہے او ہم ورنا ئسر۔ اوفتا است ہم اسہ ایلو نا جوڑ تے کن ہوا کرے تو ہڑتوم آک ولدا ہشر کریر و خید اٹی خیت آ جان تیٹی تینا ہڑتوم آک ہنین ءُ دیر اسے نا بنجاہ ءِ خنار۔ و سہب انا اولیکو ٹک اوفتا برام نا شاہد مس اوفتے وخت آزات اِلا۔
دے ٹک تس تو کاشم نا کتامپ آن بیبرگ و رابعہ کپوت آتیانبار اسہ ایلوڑا غمبر خلسہ پیش تمار جٹ اس گوازی کریر۔
نیم روچ اوفتیکن اسہ پین بینگنی سے تو بس بیبرگ پِڈ انا بینگنی کن ٹاپرینگ انگ اٹی تما دریاب نا آ کڑہم داسہ شیف تماسس۔ ہڑتوم آک دیر انا رئی آ تولوک مچھی تے ہلنگ کن دو بٹنگ اٹی ئسر مگہ لغوشت آ مچھیک دو تتوس تا۔ دے دیگر مننگ اٹی ئس تو لنگڑی آن است آک تا 3ہلنگ اٹی تمار دیر اٹی دانگ اینگ وہوک آ مچھیک اسخر اوفتا لنگڑی آ ملنڈ کننگ کن اوفتا مون آ بسرہ ہنارہ۔ اِرا دے انا لنگڑی داسہ اوفتا روح اوفتا است انا ہر بینگنی آن کبین ئسکہ۔ ہڑتوم آک داسہ ہم ہموڑے تولوک اسہ ایلوءِ دُن ہننگ اٹی ئسر کس پائے دا بینگنی ٹی ہم اسہ ایلوڑتون ہشر نا خواہندار مریر۔
نا گمان تریپ اسے نا توار آن ہڑتوم آک مون ءِ ہڑسار ہُرار کھڈی نا تا مون آ کپوت اس لتڑی کننگ اٹی ئس اوفتیٹی دنکہ کپوت نا لتڑی آن ساہ تما۔ ہڑتوم آک کپوت نا کنڈ آ جلہو کریر۔ رابعہ بیبرگ آن مست کپوت ءِ پشی آنبار گوٹا ہموتم خن تیٹی تے سوانا تام رنگ کشا۔ رابعہ ہڑی تیانبار اسہ وار اتو کپوت نا پرہ غاتیان مٹ اس پٹ کرے۔ و تہوا ٹی پرہ تے چَٹ تس۔ اونا چوک آ ہورک کپوت نا دتر اٹی لوجنگار۔ بیبرگ خوشی اٹ کھڈی نا زی آ واج کرسہ بال کروک آ بانزآ ہُرا ہرانا چانپل آن یلہ مروک آ ٹپی آ کپوت داسہ اِرا بندغ تا چانپل تیٹی تیٹی گٹ مسوسس۔ بیبرگ نا باء دیر اِلا۔ جوڑ تے تینا پالفسہ پارے دا دیخ انگا چک ہم بھلو نعمت اسے۔ ارمان کہ دا دے بسنگ کریٹہ مگہ ارا دے انا لنگڑی دانا خام انگا سوءِ ہم نسنگ کیک ۔
رابعہ اشتافی اشتافی کپوت ءِ پٹ کرسہ کھڈی آ راہی مننگ آ ئس کہ بیبرگ پارے۔
رابعہ! ای و نی تینا روح انا لنگڑی ءِ ہشر اٹ کٹفینن تینا است انا خاخر ءِ پدین کننگ کن اسہ ایلوءِ خمب کرین اگہ نن پِد انا لنگڑی ٹی ہم اوار مرین تو دا وار ہم نن سرسہب مننگ کینہ ۔
رابعہ لغڑ آ کپوت ءِ مٹ اٹی سخت ہلسا پارے دا چنکا چک کنا اسہ ہڑب ءِ باسفنگ کپک۔ نن ارٹ داڑٹ امر سیر کننگ کینہ؟
بیبرگ نی پا ولدا ڈور اٹی تما۔ پڈ انا و لنگڑی نا ڈور۔ مگہ بیبرگ رابعہ غان پین سوال کتو او دے سماء ئس کہ لنگڑ ءِ اگہ کننگ کن ملتو تو او تینا سانگ بندی و سیالداری تے با شا غک بے وسی اٹ مدان مدان آ بس کھڈی آن مر اسہ خل اسے آ توس خن تے ترکرے کہ آرام اٹ تینا سکرات ءِ سبک کے۔ اودے گمان ئس کہ بینگنی نا سنٹ او نا است ءِ ختک، ساہءِ تے دیک۔ ہنداڑان او تینٹ ملخموٹ نا کسر آ توس جوان جٹ اسے ٹی بیبرگ تنگان ہننگ اٹی ئس کہ اونا جوڑ تیا بارن ءُ جوڑ لچار۔ بیبرگ ہجم اٹ سما کرے خن تے ملا خنا او نا مون آ رابعہ سلوک ئسکہ بیبرگ اسہ دم حیرانی مس مگہ رابعہ کپوت ءِ بیبرگ آ مریفسا پارے۔
دا سو انا بو ر ننے سیر تننگ کپک۔ مگہ ولدا ہم نن اسہ ایلوڑتون کمک کینہ نوا دا بور ننے بینگنی نا مون ءِ توننگ نا سگ ءِ ایتے ۔
بیبرگ حیرانی اٹ ارّفے
نے دا ہیت امہ سجا؟
رابعہ زرس بشخندہ ئی اٹ پارے
ای نے ہُراٹ تینے ہُراٹ و ہمو بانز ءِ ہُراٹ کہ کپوت آن بے نصیب مسوسس مگہ او ولدا ہم تینا بال ءِ الیتو۔
رابعہ کپوت ءِ بیبرگ نا کٹ اٹی بٹے بیبرگ اسہ وار اتو کپوت ءِ نیام آن کپ کرے و زرہ سے آن گڈ ہڑتوم آک تینا تینا بشخ ءِ خلاسسہ گور پہ گور تولوک بانزءِ ہٹنگ اٹی ئسر۔

**۔۔۔**

Facebook Comments
(Visited 19 times, 1 visits today)

متعلق براہوی حال حوال

براہوی حال حوال